تاولهای ناشی از مکیدن
تاولهای منفرد یا متعددی در اندامهای فوقانی نوزادان درهنگام تولد ممکن است دیده شود که بنظر می رسد در اثر مکیدن شدید آن محل در هنگام زندگی جنینی داخل رحم ایجاد شده باشد. محلهای شایع این تاولها عبارت است از سطح خارجی ساعد، شست دست و انگشت سبابه. این تاولها بدون گذاشتن اثری از خود به سرعت بهبود می یابند.

بالشتکها یا تکمه های ناشی از مکیدن
در قسمت وسط لب بالایی نوزاد ممکن است بلافاصله پس از تولد یا چند روزی بعد از آن، تکمه ها یا برجستگیهای کوچکی توجه معاینه کننده را به خود جلب کند که این برجستگیها اصطلاحاً بالشتک یا تکمه مکیدن نامیده شده و به علت مکیدن مایع آمنیوتیک یا مکیدن دستها در داخل رحم و یا شیرخوردن مکرر پس از تولد به وجود می آید. این تکمه ها باعث می شود که لبها برای مکیدن شیر قدرت و کارایی بیشتری پیدا کنند. پس از مدت کوتاهی که از تولد می گذرد؛ روی لبهای پایینی نیز برجستگیهای متعدد شیری رنگ مشابهی در اغلب نوزادان مشاهده می شود که به دلیل مکیدن ایجاد شده و اصلاً نگران کننده نمی باشند. با بزرگتر شدن نوزاد این تکمه ها پوسته پوسته شده و از لب جداشده و می افتند.

کبودی لبها یا دست و پا
لبهای نوزاد که بطور معمول قرمز است امکان دارد که تا چند روز پس از تولد گاهی همراه با اطراف دهان(بخصوص هنگام گریه کردن) کبود به نظر برسد. همچنین گاهی ممکن است در خلال چند روز اول پس از تولد لبها و انگشتان دست و پای نوزاد کمی کبود یا آبی رنگ شود که این کبودی می تواند به علت عدم تطابق کامل ساختمان و عملکرد قلب وعروق با زندگی خارج رحمی باشد. این حالت بخصوص در مواجهه با سرما تشدید یافته و لزوماً مساله مهمی تلقی نمی شود. اما درصورتی که این کبودی دائمی و شدید گردد بهتر است با پزشک مشورت شود.

سفیدی روی زبان
زبان نوزاد که در ابتدا قرمز است به سرعت و در عرض چند روز اول پس از تولد ممکن است سفید شود. این رنگ یا درحقیقت غشاء سفیدرنگی که روی زبان کشیده می شود؛ ناشی از نفوذ و رسوب ترکیبات سفید رنگ شیر در عمق پرزهای روی زبان است که پاک کردن آن چندان ساده نیست.خصوصیت این پوشش آن است که اصلاً مزاحم شیرخوردن نوزاد نبوده و فقط به سطح روی زبان محدود شده و آثاری از آن روی سقف دهان یا سطح داخلی گونه ها وجود ندارد. این لایه که پس از مدتی درنزد برخی نوزادان بطور چشمگیری ضخیمتر نیز می شود لایه ی شیر یا آسترشیر نامیده شده و ممکن است گاهی تا پایان دروه شیرخوارگی نیز دیده شود.

زبان جغرافیایی
گاهی روی زبان نوزاد لکه های قرمز، سفید یا رنگ پریده ای دیده می شود که بی شباهت به نقشه های جغرافیایی نیست. این لکه ها درواقع تغییراتی است که در پرزهای روی زبان رخ داده و گاهی ممکن است کمرنگتر، پررنگتریا سفید شده ویا به آهستگی تغییرمکان دهند. همچنین گاهی برای چند هفته به کلی ناپدید شده و پس از مدتی دوباره ظاهر شوند. این لکه ها در هنگام تب یا بیماریهای عفونی بیشتر دیده می شوند و نباید با برفک یا آفت اشتباه شوند. در والدین نوزاد نیز ممکن است سابقه ای از چنین حالتی وجود داشته و یا در حال حاضر نیز وجود داشته باشد. زبان جغرافیایی هیچگونه خطری برای نوزاد نداشته و نیازی به درمان نیز ندارد.

آبی رنگ بودن زیر زبان
زیر زبان برخی از نوزادان بعلت وجود وریدهای سطحی زیاد، گاهی اوقات خیلی آبی رنگ است ولی این نکته هیچگونه خطری برای نوزاد دربرندارد.

سفیدی سقف دهان
گوشه های سقف دهان نوزاد به خاطر غضروفی بودن تا مدتها سفیدرنگ است که این حالت نیز هیچگونه مشکلی برای نوزاد ایجاد نکرده و نیاز به اقدام درمانی خاصی ندارد.

دانه های سفید روی لثه
در روی لثه برخی نوزادان یک تا چند برجستگی کوچک یا دانه های سفیدرنگ ومحکمی دیده می شود که برخی مادران گمان می کنند که اینها دندان هستند. این دانه های سفید در واقع کیسه های توپر وسفتی هستند که هیچ آسیبی به لثه نرسانده واگرچه ممکن است که با دندانهایی که ماهها بعد قرار است از همان قسمت لثه روییده شوند بی ارتباط نباشند (زیرا پس از درآمدن دندان از آن قسمت از بین می روند) اما خود دندان نیستند. به این دانه ها نباید کاری داشت و نباید آنها را دستکاری کرد. همچنین حاوی هیچ آلودگی نیز نبوده و نیاز به آنتی بیوتیک نیز ندارند.

دانه های سفید روی لوزه ها
گاهی روی لوزه ی نوزادان نقاط سفید رنگ بسیار کوچکی دیده می شود که این نقاط حاوی چرک نبوده و اصولاً گلوی نوزادان و شیرخواران کوچک حداقل تا چند ماه نخست پس از تولد هرگز چرک نخواهد کرد. این نقاط سفیدرنگ در واقع ترشحات عادی این غدد لمفاوی بوده و یا باقیمانده شیردلمه شده هستند ومی بایست طبیعی تلقی شوند. این دانه ها به هیچ نوع درمانی از جمله آنتی بیوتیکها نیازمند نبوده و خود نیز پس از مدت کوتاهی ازبین می روند.

برفک دهان وزبان 
گاهی روی زبان وقسمت داخلی گونه ها وسقف دهان نوزاد را دانه های سفیدرنگی می پوشاند که همان برفک دهان می باشد. برفک زبان ودهان برخلاف آستریا پوشش شیر محدود به روی زبان نیست. برفک گاهی ممکن است از عمق دهان نیز پایینتر رفته وبه حدود مری برسد. علت برفک دهان نوعی قارچ است که نامش کاندیدا می باشد این قارچ گاهی بطور معمول در هوا و دهان افراد وجود داشته و لزوماً بیماریزا محسوب نمی شود. دهان نوزاد که همواره سرشار از ماده مغذی شیر می باشد محیط مناسبی برای این قارچ محسوب شده و منشاء این قارچ نیز معمولاً کانال زایمانی مادر می باشد. جهت درمان برفک دهانی نوزادان با صلاحدید پزشک متخصص کودکان می توان از داروهای ضدقارچ استفاده نمود. گاهی ممکن است همین قارچ کاندیدا قسمتهایی از پوست نوزاد در ناحیه پوشک را نیز آلوده کند که دراین حالت پوست این ناحیه قرمزی براق پیدا کرده و در اطراف این پوست قرمز و ملتهب نیز دانه هایی قرمزرنگ بروز می کند؛ که با مراجعه به پزشک باید به درمان این حالت اقدام نمود.